Naslovna  |  Užički kraj  |  Setimose  |  Da li znaš ko je prvi užički akademski slikar Mihailo Milovanović?
Povećaj veličinu slova Vrati na prvobitnu veličinu slova Samnji veličinu slova štampaj sfsštampaj
 

Pošalji prijatelju

Setimose

01. 07. 2017. Užice

Autor: Radio Luna/Nemanja Spalović Izvor: Radio Luna/Društvo istoričara Užica

Da li znaš ko je prvi užički akademski slikar Mihailo Milovanović?

Milovanović je bio slikar, vajar i pisac

Mihailo Milovanović  je rođen u Gostinici, 24. februar 1879. godine. Milovanović je bio slikar, vajar i pisac.

Jedan je od osnivača Udruženja likovnih umetnika Srbije, ratni slikar Vrhovne komande srpske vojske u Prvom svetskom ratu, autor čuvenih portreta srpskih vojvoda Radomira Putnika, Živojina Mišića, Stepe Stepanovića i Petra Bojovića, generala Pavla Jurišića Šturma, kralja Petra I Karađorđevića i regenta Aleksandra Karađorđevića.

Posle kamenorezačkog zanata od koga je odustao i godinu dana provedenih na usavršavanju u školi Antona Ažbea u Minhenu, 1905. godine Milovanović je u Minhenu postao student Akademije lepih umetnosti.

Milovanović je diplomirao 1909. godine na likovnoj Akademiji u Minhenu, a u zemlju se vratio na početku Balkanskih ratova 1912. kao dobrovoljac.

Početak Prvog svetskog rata je dočekao na usavršavanju u Pragu, bio uhapšen i posle bekstva iz praškog zatvora, stigao je da se priključi Drinskoj diviziji na ratišt  i sa srpskom vojskom je  preživeo njenu golgotu.

Izradio je spomenike arhimandritu račanskog manastira i knezu Sokolske nahije Hadži Melentiju u manastiru Rača, komandantu Zlatiborskog komitskog odreda majoru Kosti Todoroviću u Srebrenici (koji je srušen u Drugom svetskom ratu), srpskim ratnicima u Mladenovcu (oskrnavljen 1947. uklanjanjem grba Srbije i dvoglavog orla s krstom i krunom iznad grba), spomenik na Krfu poginulim vojnicima Drinske divizije, mermerni ikonostas u pravoslavnoj crkvi u Mladenovcu.

Izložbe njegovih slika u periodu imeđu dva svetska rata bile su prvorazredan kulturni događaj, a hroničari su zabeležili da je izložba 1938. u paviljonu Cvijeta Zuzorić u Beogradu bila najposećenija postavka u dotadašnjoj istoriji te kuće.

Napisao je roman Lendina vodenica, koji je štampan više od pola veka posle njegove smrti.

Nosilac je Albanske spomenice, Ordena svetog Save i Ordena Jugoslovenske krune III stepena.

Posle aprilskog sloma Milovanović se vratio u Užice.

Pošto je poznavao nemačkog komandanta Užica pukovnika Štokhauzena, sa čijim je ocem studirao u Minhenu, Milovanović je uspeo da oslobodi nekoliko talaca. Zbog toga je, u vreme Užičke republike Milovanović uhapšen pod optužbom da je radio za za Abver i englesku obaveštajnu službu. Komunisti su ga streljali u Užicu 28. novembra 1941.

Inače, 2007. godine odlukom Okružnog suda u Užicu, Milovanović je rehabilitovan uz obrazloženje da nije bio ni narodni neprijatelj, ni petokolonaš, a da je streljan iz razloga što nije hteo da pristupi komunistima i materijalno ih pomaže, dakle iz čisto ideoloških i političkih razloga.  

Nema komentara.

Ostavi komentar

antiRobotImage